ironi

insanlar kaderlerinden kaçmayı cesaret zanneder olmuş ne kadar ironik.olan birşeyi gözünün önünde olanı görmezden gelmek adetten olmuş artık sokakta biri birini öldürünce sıradan bir olay gibi bakılıp geçilir olunmuş artık.haberlerde şiddet,kan,dram haberleri görünce artık ağlanacak halimize güler olmuşuz.iki gün güzel bir şeyler konuşulunca üçüncü gün altında bir şeyler arar olmuşuz yada arı deliğine çomak sokar olmuşuz.hepimiz üç maymun olalı çok olmuş bir yerlerde insanlar aç susuzken bakar kör olup görmedim der olmuşuz yada biri kulağımıza düşmanlık fısıldarken biz onu dostane sanmaya başlamışız ve en kötüsü de ne biliyor musunuz bunları bildiğimiz halde bilmiyorum deyişimiz.o kadar kaptırıyoruz ki hayatın akışına kendimizi kimin yuvasına ateş düşmüş banane kim aç susuz kalmış banane der olmuşuz.bencillik almış başını gidiyor eskiler ne de iyi demiş bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın.bizler neyiz şuan genç diye nitelendirilen kanı delice akan gençler neden koyunlaşıyoruz neden koyunlaştırılmak uyuşuk kalmak bize aşılanıyor kalkıp elimizi taşın altına koyup biz insanlık için varolan dünya düzeni için naapıyoruz?gelecek nesiller bizden öğrenecekler geçmişi yada geleceklerini neden gelecek nesillerimize anlatacak güzel bir bunu biz yaptık biz başardık diyeceğimiz bir olay olmasın ki.hepimiz sosyal medyayla haşır neşiriz hepimiz teknolojiyle burun burunayız olmazsa olmazlarımız halindeler öyleyse neden sorgulamıyoruz neden birlik beraberlilk içinde bir adım atamıyoruz ve en önemlisi biz genç nesil neden kendimizi sorgulayamıyoruz?eleştiriye kapalı,üretmeye kapalı,uygulamaya kapalıyız hepimiz sadece bir saat kendimizi sorgulayıp toplumsal duyarlılık adına bir tek şey yapsak belki birçok hayat kurtaracağız...