VAN...

VAN
hayata gözlerimi açtığım yer gözlerimi açarken yaşanacakların hepsini sanki bilircesine avazımın çıktığı kadar ağladığım yer.
Van mezotopamyanın kandim şehri incisi.kimi zaman acı kimi zaman gül kokan topraklı kadim şehir.
Van sokakları buram buram otlu peynir kokan şehir.tandır ekmeğiyle çayla ne de güzel gidersin.
Van dostlukların şehri,kardeşliğin şehri ne de güzel dostluklar kardeşlikler barındırırsın içerinde.
Van uçkun yerkenki gibi kimi zaman yüz ekşiten ama eşsiz lezzetli şehir.
Yıllar yılı beni sevinçlerimle acılarımla bağrına basan şehir ah bir bilsen nasıl özledim sıcaklığını bir bilsen ne kadar özledim içerindeki canımın yarılarını annemi,babamı,abimi tüm sevdiklerimi ve tabiki seni yıllar yılı kaçıp kurtulmak istediğim ama şuan her nefeste özlediğim seni. Doğup büyüdüğüm topraklar mutlu çocukluğum toprak ve su ile yaptığım oyuncaklar gün batımında eve girdiğimdeki o muazzam yorgunluk.gençliğim kimi zaman hırçın kimi zaman durağan kardeş dolu dostluk dolu gençliğim ne de sıcak dostluklarım vardı sende gizli olan ve şimdim sana hasret kalışım kimi zaman dorukta kimi zaman daha az ama hep aklımda özlenmektesin VAN tüm yaşanmışlıklarınla beraber...